¿Punto final? – Xesús Veiga

264c2-xesusveiga¿PUNTO  FINAL?

Calquera iniciativa ou declaración que pretenda converter a recente sentenza da Audiencia Nacional sobre as indemnizacións recibidas por algúns directivos de Novacaixagalicia nunha sorte de punto final que cancele todo o vivido a respecto das Caixas galegas debería merecer unha resposta contundente por parte dos sectores mais críticos do corpo social.O sucedido con aquelas entidades financeiras foi demasiado amplo e transcendental como para reducilo ao veredicto dun proceso xudicial centrado exclusivamente  nun determinado capítulo de toda esa triste historia.

Existe un elevado consenso á hora de avaliar o relevante papel que podían xogar as Caixas galegas na dinámica económica e financeira do País.Onde comezan as diverxencias é na análise dos factores causantes da súa desaparición.Resulta comprensíbel o disenso porque estamos diante da radiografía dos poderes que inciden de xeito decisivo no desenvolvemento económico da sociedade galega.Non se pode entender a desfeita das Caixas sen recoñecer o efecto combinado de tres vectores básicos:a explícita vontade do lobby bancario español por conseguir a importante cota de mercado que manexaban Caixanova e Caixagalicia; o incumprimento do labor de vixiancia e control atribuído pola lexislación ao Banco de España e á Consellería de Economía da Xunta e a suicida xestión practicada polas equipas directivas que capitaneaban Méndez e Gayoso.Se estes perverteron a súa teórica función de administradores dunhas institucións de natureza social e actuaron coma se foran os donos dunhas empresas financeiras que carecían de escrúpulos para navegar polo océano da burbulla inmobiliaria, foi porque as autoridades políticas miraron para outro lado e non quixeron activar algúns mecanismos de defensa que racharan o grande clima de compracencia social que se respiraba a respecto destas entidades.

Os acusados xudiciais non foron todos os que deberían sentar no banco da Audiencia.Pero é que, ademais da presunta comisión dun delito, a envergadura do asunto esixía unha asunción de responsabilidades políticas e o establecemento dun relato que permitira reconstruír unha confianza solvente entre as elites políticas, os executivos financeiros e a propia cidadanía.O espectáculo da paralización na que se atopa instalada a comisión de investigación do Parlamento galego por mor da decisión do PP, ilustra sobre as graves carencias democráticas que exhiben os que controlan as institucións representativas.Se a calculada fuxida protagonizada por Méndez non se compadece coa equidade que debe presidir a administración de xustiza nun sistema democrático, a inhibición da Cámara do Hórreo –impulsada polo partido que posúe a maioría absoluta dos escanos- violenta por completo o que cabe esperar da institución que simboliza a soberanía popular.

Pasados varios meses, a transparencia segue sendo unha asignatura pendente no episodio das Caixas.Nos xulgados, os encausados teñen dereito a mentir.No Parlamento, as sombras non permiten ver a luz sobre o que pasou.Teremos que agardar polos futuros traballos que elaboren as persoas que se dedican á investigación histórica como único camiño para socializar o que hoxe fica gardado nalgúns caixóns de acceso restrinxido?

Acerca de Contraposición

Un Foro de Estudios Políticos (FEP) que aspira a centrar el debate sobre los diversos temas que afectan a la sociedad desde la transversalidad, la tolerancia, la libertad de expresión y opinión. Desvinculado de corrientes políticas o ideologías organizadas, pero abierto a todas en general, desde su vocación de Librepensamiento, solo fija como límite de expresión, el respeto a las personas y a la convivencia democrática. El FEP se siente vinculado a los valores republicanos, laicos y civilistas como base de una sociedad de librepensadores sólidamente enraizada en los principios de Libertad, Igualdad, Fraternidad.
Esta entrada fue publicada en AUTORES, Xesús Veiga Buxán. Guarda el enlace permanente.