Contraposición. República de las Ideas

O discurso negacionista de Vox, repenicado parcialmente polo líder do PP, Pablo Casado, require pór en orde algunhas das falsidades que algúns , orfos de toda formación sobre cuestión de xénero, semellan  acreditar á forza da súa goebelliana repetición.

Non é certo que a lexislación anti violencia machista invirta a carga da proba e obrigue aos homes a demostrar a súa inocencia. As regras do Dereito Penal non mudan. Todo home denunciado é inocente até que non sexa condenado por unha sentenza definitiva.

Seguir leyendo →

Despois da era napoleónica, hai uns 200 anos, as monarquías absolutas de Francia, Austria-Hungría, Rusia e Prusia formaron a Santa Alianza para reprimir calquera revolución liberal e democrática na Europa, como fixeron coa española de 1820-1823. Hoxendía, PP, Cs e Vox, tres partidos distintos nun único Aznar verdadeiro, veñen de amosar o seu concerto extremodereitista na axenda política na Andalucía. Antón Losada, brillante como adoito, ven de batizar esta unión como a Santa Alianza. Os que queren voltar “a lo que siempre fue España”, a un suposto ponto cero anterior ás limitadas cesións a prol dos dereitos fundamentais das persoas e dos dereitos nacionais de Galicia que se artellaron a medio do proceso de xénese, adopción e desenvolvemento posterior da Constitución de 1978 e do Estatuto de Galicia de 1981. Voltarmos, cando mellor,  ao tardofranquismo.

Seguir leyendo →

El año que termina ha sido fecundo en efemérides de colegas y entrañables amigos teólogos. Hemos celebrado el centenario del nacimiento de Raimon Panikkar, los 90 años de Gustavo Gutiérrez, de Hans Küng, de Pedro Casaldàliga y de Johan Baptist Metz, y los 80 años de Jon Sobrino y de Leonardo Boff. En mi blog amerindiaenlared.org he dedicado varios artículos a Panikkar, Casaldàliga, Sobrino y Boff.

Seguir leyendo →

Cada vez aparece más claro que los cambios tecnológicos, principalmente los avances informáticos, han cambiado muchos aspectos de la vida cotidiana, desde el acceso a la información a los tipos de empleo. Cuando los periódicos reconocen que la versión papel casi no va a existir, y tratan de reforzar la versión informáti- ca, surge la necesidad de modificar la formación de los periodistas. Además de atacar las olas de fake news y evitar titulares estúpidos, la explotación de los ingentes datos disponibles requiere nuevas capacitaciones de los futuros profe- sionales. Y también reciclar a los actuales para que no llamen logaritmo a un «conjunto ordenado y finito de operaciones que permite hallar la solución de un problema», lo cual desde hace más de 750 años se llama algoritmo (en su primera versión alguarismo).

Seguir leyendo →

Desejava de te ver, trinta dias cada mês
cada semana o seu dia e cada dia umha vez.(*)

                                                                        (*) Tris tras-  Marful

A participación de Sabela Ramil no programa Operación Triunfo da TVE , cantando en lingua galega en tres ocasións, xerou unha grande simpatía na cidadanía galega, amosando unha vez máis que case todos, galegofalantes e non galegofalantes, asumimos a nosa lingua  como un patrimonio común moi valioso, visibilizando que a lingua galega ten futuro e serve para cantar, amar, traballar e crear.

Cantando Tris tras tamén visibilizou a ortografía internacional do galego, inxustamente tratada dende o Poder durante tantos anos e a proximidade do galego co portugués, xerando interese no público portugués e brasileiro. Unha importante achega para a  precisa conexión cultural e empresarial galega co mundo da lusofonía.

Seguir leyendo →

Nas últimas semáns, que non serán as derradeiras… están a proliferar unhas verbas que —coidaba— foran soterradas ca morte dun dictador que fixo taboa rasa de todo aquelo que significase  respeto, tolerancia e desenvolvemento;  estou referíndome a lingua galega —o idioma galego— non o dialecto como foi obriga nomealo  dende que aqueles reises chamados ‘os católicos’— e os seus predecesores—  sementaron o chan ibérico de traicións e  regueiros de sangue por  a súa desmedida ambición,  nunha absurda cruzada… ignorando que os pobos deben ser donos dos  seus propios destinos,  e poñendo en vigor  a desacertada orde de impor o castelán nuns territorios anomálamente conquistados  e unificando  un territorio ‘contra naturam’;  deste xeito comenzaba  a ‘doma e castración’ de Galiza e o quebranto da súa lingua en defensa da lingua do conquistador, mais siguiu o camiño de florecemento no veciño Portugal, i o pobo galego non quixo esquecela, pese a prohibición imposta en todos os estamentos, sendo obrigado o ensino nunha lingua estranxeira o mesmo que o seu emprego na administración e nos tribunais.

Seguir leyendo →