Mundo islámico- José María Barja Pérez

491c7-josc3a9mc2aabarjaMundo islámico

Nada como una imagen para explicar datos numéricos de países en términos de proporciones. Dado el desconocimiento de los estadounidenses sobre el mundo islámico, el Pew Research Center’s Forum on Religion and Public Life publicó, para mostrar su distribución mundial, un cartograma, un mapamundi donde el tamaño de cada país está basado en su población musulmana (cada cuadradillo representa un millón de personas). Aunque los perfiles aparecen distorsionados, reconocemos los países de Asia, aunque África aparece cortada en la mitad sur y Europa es una pequeña porción. Pero la sorpresa es el continente americano que sólo son cuatro cuadradillos (como Francia), sólo dos en USA. No extrañan así las estupideces de Donald Trump, quien tampoco ha leído ese informe. Si se super­ponen los datos de los países en los que son más los chiís que los sunís, también sirve de ayuda para comprender algunos de los actuales conflictos.

musul

En estas últimas fechas se ha puesto el foco en los conflictos entre Arabia Saudí e Irán, que incluyen desde decapitaciones de chiís, a competencia en aportación de recursos petrolíferos. Incluso tenemos conexiones directas: el país al que más armas vende España y del que está pendiente la industria naval, frente al que, una vez levantadas las sanciones, puede ser un nuevo socio de negocios. Las explicaciones más comunes a los conflictos en la zona, que hace once siglos fue el “centro del mundo”, hoy se reducen a digresiones economicistas. Pero en un momento en que el precio del petróleo oscila a la baja y las bolsas occidentales miran a las del extre­mo oriente que, por la diferencia horaria, cierran antes que ellas abran, son cada vez surrealistas las explicaciones de los presuntos expertos. Y se llega al extremo cuan­do nos explican que en Suiza recomiendan retrasar el pago de impuestos y que sus envejecidos ordenadores no son capaces de calcular los intereses de mora. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, José María Barja Pérez | Comentarios desactivados en Mundo islámico- José María Barja Pérez

¿Que hemos votado? ¿En manos de quién estamos? – Jesús Penedo Pallas

contr¿Que hemos votado? ¿En manos de quién estamos?

El día 20 de diciembre, los ciudadanos españoles hemos votado lo que hemos votado. Pasado ya un largo mes desde la votación, la “incertidumbre” sigue esgrimiéndole como arma amenazadora, para que los diversos partidos “afinen” sus posiciones y “por el bien de España”, adopten posturas sensatas y conformen un gobierno “bueno para España”.

A juicio de este humilde ciudadano, dado que ninguno de los contendientes ha obtenido mayoría absoluta, pero si han obtenido minorías de bloqueo una parte importante de los contendientes; no es posible lograr formar gobierno, si no se acomete una NEGOCIACIÓN multipartidista que permita la conformación de una mayoría plural suficiente para acometer las tareas de gobierno.

Por tanto, cabe concluir sin mentir ni manipular, que los ciudadanos hemos votado negativamente la aspiración de mayorías absolutas y en consecuencia lo que hemos votado es justo la necesidad de entenderse y de dialogar para poder ejercer el poder ejecutivo. El mensaje puede parecer simple, pero no lo es. En primer lugar es la expresión de un hartazgo y derivado de esto es el clamor por el diálogo y el sentido común. Hasta aquí lo que hemos votado. El resultado, es una expresión palmaria de la pluralidad de visiones tanto ideológicas, como espaciales de lo que es, de como lo vemos los ciudadanos y  de lo que sucede en nuestro país.

No parece que sea ni gratuito ni excesivamente pretencioso, pensar a priori, que los resultados electorales sugieren la necesidad de diálogo, de negociación y de búsqueda de entendimiento y por ende de sentido común, de responsabilidad, de poner por encima del interés personal o partidista el interés general; en fin de ser un país “normal”.

Pero hablando de normalidad, en un país normal, en un mundo normal, los gobiernos, depositarios del poder público, estarían obligados a trabajar en favor del interés general, en favor de la mayoría de la población. Rechazarían radicalmente la corrupción, perseguirían la erradicación de la desigualdad, trabajarían para la igualdad de oportunidades de todos los ciudadanos, propiciarían unos servicios públicos universales y aplicarían la ley a todos los ciudadanos por igual. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Jesús Penedo Pallas | Comentarios desactivados en ¿Que hemos votado? ¿En manos de quién estamos? – Jesús Penedo Pallas

O mito da Galicia subsidiada – Xoán Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE 

PP e PSOE, canda determinados voceiros radicados nunha visión centralista e dependente, sementaron con certo suceso o mito da Galicia subsidiada. Segundo esta tese vivimos da caridade do Estado e o que compre é pedir sempre solidariedade. O prezo por esa caridade sería non facer moito balbordo nin confiar nunha Galicia próspera dende a nosa iniciativa empresarial e civil.

Estes días a prensa galega denuncia o que xa manifestou a plataforma galeguista Somos Nós na pasada primavera., canda a precampaña das locais. Os concellos galegos reciben dos fondos estatais só o 3% (menos de 583 M€ sobre uns 17.600 M€), cando por poboación haberíamos recibir case outro tanto. Cando menos 500 M€ que nos substráe o Goberno central. Porque  o lexislador español despreza o avellentamento e o espallamento da nosa poboación e só considera o número de habitantes de cada concello. Dándolle máis diñeiro porcentualmente ás cidades e pobos grandes, seguindo aquela máxima mesetaria: “cabalo grande ande ou non ande”. Solución: a de sempre, que nos dean  o noso (é dicir uns 1100 M€/ano) e xa o repartirá o Poder Galego como acordemos. Algo de solidariedade viría ben, tendo en conta eses dous factores poboacionais que sofrimos. Pero no financiamento local até de agora somos nós os que lles achegamos aos outros. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en O mito da Galicia subsidiada – Xoán Antón Pérez-Lema

Analistas desacougaos – Xesús Veiga

1f31c-xesusveigaANALISTAS  DESACOUGADOS

Un dos efectos colaterais provocados polos resultados do pasado 20 de Decembro está localizado no universo dos analistas que desenvolven o seu labor nos principais medios de comunicación.Do mesmo xeito que os dirixentes dos partidos tradicionais tiveron que buscar mecanismos de reciclaxe mental para enfrontar a nova situación derivada das urnas, a meirande parte dos referidos comentaristas padeceron un singular “jet lag” político do que aínda non se recuperaron.

Durante moitos anos, estes persoeiros mediáticos defenderon belicosamente o bipartidismo reinante apelando á grande madurez e sabedoría do corpo electoral.Para calar as poucas voces discrepantes, sempre enunciaban a frase máxica:”a cidadanía, cando vota,nunca se equivoca”.A partir do 20-D, o conto xa non é o mesmo.Segundo pasan os días e medra a constatación de que a nova pluralidade parlamentaria non pode ser cociñada coas receitas do pasado, os opinadores mais atrevidos rachan coas súas prédicas anteriores e comezan a sinalar que os votantes cometeron unha grave insensatez por non repetir o comportamento habitual das últimas décadas.Porque cando apoiaban aos grandes partidos a pesar dos casos coñecidos de corrupción eran un exemplo de serenidade racional pero cando comezan a rachar as vellas fidelidades electorais cometen un grave erro que desestabiliza perigosamente o sistema democrático español. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xesús Veiga Buxán | Comentarios desactivados en Analistas desacougaos – Xesús Veiga

Que la esperanza no se descarríe – José Antonio Pérez Tapias

PEREZQUE LA ESPERANZA NO SE DESCARRÍE

Las expectativas pueden quedar insatisfechas debido a los mil avatares de la realidad. Toca entonces reponerse de sinsabores. Pero la esperanza, ¿qué pasa con la esperanza? Si se mata, el futuro muere con ella. Por eso es fundamental mantenerla viva, mas no como pasiva espera, sino como esperanza activa que bien sabe cómo hacer para que la meta a la que se orienta se vea mediada con la realidad, abriendo paso a lo que se vislumbra como posibilidad real. Bien viene recordar lo que dejó escrito el filósofo militante Ernst Bloch: una esperanza no mediada por el conocimiento de la realidad es «esperanza no clarificada que sólo conduce al descarrío».

¿Es vana ilusión, en las actuales circunstancias de España tras las pasadas elecciones, insistir en la posibilidad de un gobierno de izquierda? La derecha se encarga de tachar esa posibilidad de recusable aventurerismo. Y eso lo dice un Partido Popular que no ha logrado sacar a los españoles de la crisis y ha contribuido sobremanera a que las instituciones de la democracia se vean sumidas en el descrédito por mor de una corrupción sistémica. ¿Con qué fuerza moral se hace tal crítica al intento de pretender un pacto de izquierda que dé lugar a un gobierno de cambio? Con ninguna. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, José Antonio Pérez Tapias | Comentarios desactivados en Que la esperanza no se descarríe – José Antonio Pérez Tapias

A coroa non é neutral – Xoán Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE 

Os derradeiros anos do mandato do rei Juan Carlos afondaron na idea de que a Coroa era a Institución que pechaba e lle daba sentido ao sistema da transición, baseado no bipartidismo dinástico PP-PSOE e no capitalismo do BOE ou de amiguetes, manifestado nas grandes empresas concesionais, construtoras, de distribución eléctrica ou bancarias presentes maioritariamente no IBEX 35. Foi Juan Carlos, asemade, un Rei cun concepto fondamente unitarizante, que chegou defender en San Millán de la Cogolla (2001) que  “ a nadie se le obligó nunca a hablar en español…”, afirmaciòn que descualifica á Casa Real canto á súa sensibilidade a respecto da pluralidade lingüística e cultural española.

A proclamación do seu fillo Felipe de Borbón fixo agardar de moitas persoas que o novo  Rei, como home da nosa xeración e persoa con boa preparación intelectual, ía conectar mellor coa plurinacionalidade do Estado e ía abrir novas vías canto á sensibilidade a respecto dos terríbeis efectos na nosa sociedade do desemprego (e, xa, subemprego) e as grandes inxustizas sociais. Mais iso non foi así.E teño para mín que Felipe de Borbón ten ideas propias a respecto do seu rol institucional e éste  pasa por un aberto intervencionismo, nunha tradición borbónica que afunde as súas raíces en antepasados do Rei actual, como Alfonso XIII, que chegou aceptar o golpe militar de Primo de Rivera e posibilitar a súa ditadura.

Canto á sensibilidade plurinacional, semella que El Rei sintoniza coas ideas de Albert Rivera cando dí que “o Xefe do Estado non pode ser neutral cos independentistas”. Nin sequera cos que acreditan na plurinacionalidade do Estado. Velaí ese concepto historicista e esencialista de nacionalismo español que destilou a mensaxe real do pasado Nadal e a frialdade, cando non hostilidade, publicamente amosadas a respecto do President Màs e, máis recentemente, da presidenta do Parlament catalán. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en A coroa non é neutral – Xoán Antón Pérez-Lema