Intelixencia normativa – Xoán Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE 

INTELIXENCIA NORMATIVA

Xoán Antón Pérez-Lema

Adoito usar a normativa oficial da lingua galega, recomendada polo criterio de autoridade da nosa Real Academia. Mais sabemos que este criterio é científicamente moi respectábel, malia que non infalíbel e que a adopción da normativa RAG-ILGA pola Xunta de Galicia no 1982 (derrogando a Normativa de mínimos reintegracionistas inspirada por Carballo Calero e que a Xunta preautonómica aprobara no 1980) foi unha opción filolóxica, sociolóxica e política. Que confrontaba con outra opción tamèn indubidábelmente seria e científica.

Quere isto dicir que as persoas que escreben en galego internacional baséanse en sólidos criterios filolóxicos e, xa que logo, non son xente ignorante, nin perigosa, nin disolvente. Para máis, a súa opción aproxima o galego á súa familia lingüística. Velaí a potencialidade da lei Paz Andrade: achegarnos a un ámbito de máis de 300 millóns de persoas dende a nosa lingua. Unha magnífica oportunidade que se nos abre aos galegos. Xa lles gostaría aos cataláns, vascos, flamengos ou corsos ter esa potencialidade.

Entón que facemos, mudamos xa a normativa RAG polo Acordo unitario de Río de Janeiro? Non, non compre facer tal. As linguas precisan dun padrón culto común, mais soportan máis pluralidade que hai trinta anos. O que compre vermos é que os que escrebimos galego oficial e os que escreben galego internacional non somos inimigos, somos utentes dunha lingua minorizada na Galicia. Sumemos, logo, esforzos. Permitamos que os utentes do galego internacional editen nas nosas editoriais, usen o seu padrón nos xornais e revistas, poidan acceder nel aos premios literarios. E non abramos a remuda normativa, polo menos por uns cantos anos. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en Intelixencia normativa – Xoán Antón Pérez-Lema

A irresponsabilidade da CUP – Xoán Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE 

 A IRRESPONSABILIDADE DA CUP

Xoán Antón Pérez-Lema

Josep Tarradellas dicía que na política podía facerse de todo, menos o ridículo. No actual contexto catalán, pódese ser prounionista, proindependentista ou mediopensionista. O que non se pode é confundir a política co exercicio maximalista do programa último. Co  exercicio do “lo quiero todo y lo quiero ya”.

A CUP obtivo un bó resultado (8,21% e 10/135 deputados) nas eleccións catalás de setembro do 2015, rendibilizando deste xeito a súa honestidade e as dúbidas ambivalentes de Catalunya i que es Pot. Rexeitou investir a Màs (logo dunha votación asemblearia que rematou en empate) e, en troques, acordou con Junts per el Si un pacto de estabilidade para a lexislatura, que permitiu a investidura do president Puigdemont.

No debate orzamentario deste día, a CUP uniu os seus votos aos de C´s, PP e outros para vetar o Orzamento do 2016. Un Orzamento debullado dende os alicerces pactados en xaneiro polas dúas coalicións e que  implementaría un cobizoso programa social de 870M€ contra da pobreza.  Cál foi a reacción dos dirixentes da CUP? Varios confesaban que se lles fora a mán e que nunca pensarían que fose tan grave vetar o Orzamento, mentres o deputado Antonio Baños, cabezaleiro pola circunscrición barcelonesa, avergoñábase de coincidir votando co dereitista radical Xavier García Albiol. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en A irresponsabilidade da CUP – Xoán Antón Pérez-Lema

Luces e sombras nas primarias do PSdG – Xesús Veiga

1f31c-xesusveigaLUCES  E  SOMBRAS  NAS  PRIMARIAS  DO  PSdG

Xesús Veiga

As eleccións primarias recentemente celebradas no seo do PSdG certificaron algunhas circunstancias relevantes e suscitaron outras incógnitas non menos importantes.Entre as primeiras atopase a derrota nidia de Méndez Romeu e dos seus valedores, singularmente de Abel Caballero.O catálogo de perdedores está cheo de apelidos ilustres (Blanco, Pachi Vázquez, Caamaño, Orozco, Bugallo…) que apostaron pola opción mais refractaria a calquera renovación de programas  e persoas.A diferenza do que sucedeu noutros momentos, a estrutura directiva do partido presentaba notábeis fracturas ante esta elección.Cunha xestora cuestionada entre diversos sectores da organización –nomeadamente en Vigo- e coa equipa de Pedro Sánchez colocada nunha evidente situación de provisoriedade mentres non se coñeza o xuízo das urnas o vindeiro 26 de Xuño, non resultaba doado atribuír, en exclusiva,  a etiqueta de “candidato oficialista” a un dos dous contrincantes.

O nivel de participación nestas primarias e a distancia rexistrada entre as porcentaxes de votos acadadas polos dous candidatos proporcionou unha indiscutíbel lexitimidade ao resultado e fortaleceu, no curto prazo, a posición de F. Leiceaga no interior e no exterior da organización.E iso aconteceu a pesar dalgunhas sombras preocupantes detectadas no proceso de mobilización da afiliación.En diversos momentos, puidemos constatar que o necesario debate de ideas era substituído pola confrontación de intereses persoais ou pola apelación ás afinidades derivadas das respectivas posicións de poder institucional. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xesús Veiga Buxán | Comentarios desactivados en Luces e sombras nas primarias do PSdG – Xesús Veiga

Que los árboles no nos oculten el bosque – Antonio Campos Romay

48a4e-imagesQUE LOS ARBOLES NO NOS OCULTEN EL BOSQUE…

Antonio Campos Romay

Un grupo de infames individuos, protagonistas de felonía ajena, muestra a qué grado puede llegar la degeneración del ser humano manipulado de forma diabólica. Una maldad y abyección, arcilla moldeable de intereses oscuros, da ejemplo de como la aberración del fundamentalismo colgado de la percha de una confesión religiosa, sigue impasible azotando la civilización y la convivencia, galopando apocalíptico a través de los siglos…

Da igual un siniestro franciscano, Diego Landa, destruyendo a fuego hace quinientos años los Códices Mayas en el “Auto de fe” de Mani, en la península de Yucatán, que el salvajismo de los  talibanes de Afganistán bombardeando hace quince los Budas de Bamiyan labrados en la roca en los siglos III y IV. Giordano Bruno o Miguel Servet morirán quemados en las hogueras de la Inquisición, igual que muchos otros centenares más, por el simple hecho de utilizar la razón frente a la fe, hacer de la heterodoxia herramienta y trabajar al progreso de la Humanidad…Por millares hoy, morirán destripados por bombas, degollados, torturados, aquellos que la ortodoxia inculta, zafia y analfabeta de clérigos  iluminados y enloquecidos marca como victimas….

El virus del fundamentalismo en su odio al conocimiento, al pensamiento libre, a la armonía de la civilidad,  es una peligrosa deriva de los movimientos religiosos en su tendencia a pretender como absoluta, su verdad religiosa. En su demencia, constituir una parte de la doctrina como si fuera su totalidad, desfigurándola en su interés. Que homologa férreamente pensamiento y conducta de acuerdo con un canon  establecido en orden a su peculiar interpretación política y religiosa de los textos sagrados, implantando un teocratismo embrutecedor a la medida de sus intereses….El término, “fundamentalista”, nació a principios del siglo XX en los EE. UU. Producto de  ideologías cristianas protestantes que, enarbolando la infalibilidad de la Biblia, pretendían un regreso a las posturas fundacionales del cristianismo, basándose en lecturas literalistas de la Biblia. Algo aplicable a los que tal hacen del Corán y similar al mesianismo del  judaísmo ultraortodoxo… Seguir leyendo

Publicado en Antonio Campos Romay, AUTORES | Comentarios desactivados en Que los árboles no nos oculten el bosque – Antonio Campos Romay

Decíamos ayer – Antonio Campos Romay

83bab-antoniocamposromayDECÍAMOS AYER…

Antonio Campos Romay

Tras cinco años de prisión por haber tenido la osadía  de traducir a la lengua del vulgo la Biblia, en concreto el Cantar de los Cantares, para indignación de los escolásticos más recalcitrantes, Fray Luis de León, agustino, judeo-converso, moralista y asceta, una de las plumas más brillantes de la etapa final del Siglo de Oro español, al reanudar las clases en la Universidad salmantina despachó la ausencia con un escueto, “Dicebamus hesterna die” (decíamos ayer…) Esta frase, objeto de cita en múltiples ocasiones, tiene plena vigencia en nuestro panorama.

Decíamos ayer que el acuerdo Ciudadanos-PSOE era de imposible casación con el emergente Podemos…y seguimos diciéndolo hoy… Decíamos ayer que al PP es quimérico desposarlo, salvo con Ciudadanos…y seguimos diciéndolo hoy. Decíamos ayer que el Sr. Iglesias Turrión era remiso a un pacto con el Sr. Sánchez y por sus palabras y obras seguimos diciéndolo hoy. Decíamos ayer que las matemáticas electorales iban a configurarse muy similares a las de la legislatura terminada en coitus interruptus. Seguimos diciéndolo hoy a la luz de lo que van desgranando las encuestas…Los bloques aparentan mantenerse inamovibles en su conjunto dentro de lo volátil del escenario. Lo único nuevo será un tema de tono no menor el orden de las prelaciones…La mayor o menor subida de la suma heterogénea de Podemos-Mareas-Compromis-Barcelona en Común – Comandos Anticapitalistas-Ecologistas – IU,  por un lado y del Partido Socialista Obrero Español por otro.

Los socialdemócratas, (PSOE), caso de bajar escaños, tendrán un severo problema interno (otro más). Y, de mejorar posiciones también podrían reverdecer el conflicto de lindes en el Comité Federal, llegada la hora de escoger pareja de baile…Unas líneas rojas cargadas de demonios interiores. Un arma blanca aviesamente afilada, más de cercenar dentro que fuera. Desde el inicio de esta historia interminable le tocaron las peores cartas, sin mejora previsible. Seguir leyendo

Publicado en Antonio Campos Romay, AUTORES | Comentarios desactivados en Decíamos ayer – Antonio Campos Romay

Ferrol: decadencia con matices – Germán Castro Tomé

Máis euFerrol: decadencia con matices

Germán Castro Tomé

Ferrol es una ciudad decadente no solo por los efectos de una larga depresión económica cuyos inicios se remontan a los años ochenta, cuando el Gobierno de Felipe González ofrece como sacrificio a la UE los astilleros de la ría ferrolana, sino también por la incapacidad de sus gestores políticos en solucionar situaciones que contribuyen a dar esa imagen que, no sin cierta predisposición al tremendismo, vienen a buscar periodistas o jóvenes estudiantes que realizan trabajos de fin de carrera o similares.

Entrar en Ferrol y tirar unas fotos a los bajos comerciales cerrados en la calle Galiano, por ejemplo, y continuar a Ferrol Vello para retratar un barrio de tanto encanto original convertido en un reducto urbano ruinoso no cabe duda de que es un recurso fácil para transmitir esa idea de una paradigmática decadencia.

En los años 70 escribía un servidor la crónica «El llanto va por barrios»  en el desaparecido Ferrol Diario y ya entonces Ferrol Vello estaba abandonado de la mano de Dios y se quejaban sus vecinos de que el problema se arrastraba de muchos años atrás. Hemos atravesado por etapas boyantes, en las que corría el dinero, autóctono, con los dos astilleros en plena ocupación, y el que llegaba a manos llenas de Europa, y de este barrio nadie quiso ocuparse. Hoy recibimos cada vez a un mayor número de cruceristas y mejor es que no se adentren por las angostas y deprimentes calles del Muelle, porque a la próxima visita no vuelven a bajar del trasatlántico. Hay pendiente una rehabilitación que parece venir a lomos de un cangrejo.

Casi se podría decir lo mismo del barrio de la Magdalena, aunque el estado no es comparable a Ferrol Vello. De nuevo estamos ante la incapacidad manifiesta de los gestores locales y de la administración autonómica para planificar una rehabilitación que combinara la conservación de la tipología de las fachadas con la posibilidad de sumar o unir parcelas para poder ampliar y modernizar espacios de negocios. La rigidez de la norma ha obligado a que algunos comerciantes se trasladasen a la periferia del casco histórico y otros hayan cerrado. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Germán Castro | Comentarios desactivados en Ferrol: decadencia con matices – Germán Castro Tomé