Contraposición. República de las Ideas

Tiñan o partido comunista máis potente e de maior presenza electoral da Europa occidental e agora case non teñen esquerda. Viviron o proceso máis espectacular contra a corrupción, que se levou por diante á todopoderosa Democracia Cristiá e a un Partido Socialista en ascenso, pero chegou despois a corrupción absoluta do berlusconismo. No norte industrial, de onde partiu o pulo da unificación italiana hai século e medio, aséntase hoxe unha forza política nacionalista, racista e xenófoba, que compara con simios a unha ministra negra e lle bota plátanos. Mesmo un dos movementos xurdidos das protestas antisistema, que acadou nos últimos comicios unha importante e até agora inútil presenza parlamentaria, dedícase agora a facer crítica política con groserías de machista violador contra a presidenta do parlamento e as deputadas de centro esquerda mentres practica boicots sistemáticos contra a actividade lexislativa.

Verdadeiramente esperpéntico o panorama da evolución da política italiana nos últimos vinte anos. E un tanto delirante no último ano, desde as eleccións xerais de febreiro do 2013. Coa súa abstención desde a pureza, o Movemento 5 Estrelas –a ola de grilos, de Beppe Grillo concretamente, que chamaba a rexenerar a política desde as redes sociais– contribuíu a dar folgos a un Berlusconi en baixa, ao que tivo que recorrer para poder gobernar o Partido Democrático, gañador das eleccións pero sen a maioría suficiente. Seguir leyendo →