“Loca por su inagotable esperanza”- Antonio Campos Romay

1d6bf-antoniocamposromay“LOCA POR SU INAGOTABLE ESPERANZA”   

El 24 de febrero de 1837 nace en Compostela, Rosalía de Castro, una de las grandes divulgadoras de la lengua gallega. Su verbo cálido, próximo, su prosa y su verso  alcanzaron el corazón de Galicia contribuyendo a la recuperación de su identidad nacional y cultural. Fue una de las escasas mujeres de su época que contribuyeron a ello.

Haciendo caso a los registros es hija de padres desconocidos…Tan desconocidos, que su señor padre era un clérigo cuarentón nacido en Ortuño en 1798 cuando los Borbones franceses dialogaban sobre su futuro con la guillotina. El reverendo padre  D.  José Martínez Viojo , 5º miembro de una familia numerosa de cierto peso. Su madre, doña María Teresa de la Cruz de Castro y Abadía, una hidalga venida a menos que la tuvo con 33 años… Su infancia es tutelada  por  dos de las hermanas del desahogado hombre de Cristo, primero en la localidad de Ortoño en la residencia familiar paterna,  «Casa do Castro”, y posteriormente en la villa   de Padrón.   Tales antecedentes empedraron su vida de una incomprensión social que refleja su partida de nacimiento: “hija de padres incógnitos”. Pasados unos años, enfriado el escándalo del eclesial engendramiento y convertida en mocita de 16 años, su madre  María Teresa la tomó a su  cargo.  Su origen y sobre todo ser la “hija del cura”  aun en una sociedad  como la gallega más permisiva que otras ante el hecho de los hijos naturales, marca su  impronta en su obra literaria.

Cuando nace Rosalía,  Larra opta por abandonar el mundo de un pistoletazo en la cabeza con treinta y pocos años. Poetisa y narradora es protagonista indiscutible, junto con Gustavo Adolfo Bécquer, del romanticismo tardío español, como lo muestra su  obra escrita en castellano y en gallego. Por méritos propios se sitúa entre las autoras  más destacadas de la poesía española de todos los tiempos. Seguir leyendo

Publicado en Antonio Campos Romay, AUTORES | Comentarios desactivados en “Loca por su inagotable esperanza”- Antonio Campos Romay

A nova andaina grega- Xesús Veiga

264c2-xesusveigaA  NOVA  ANDAINA  GREGA

O trunfo de Syriza constitúe un feito histórico.Nunca antes –no ámbito da UE- o goberno dun Estado estivo nas mans dun partido de esquerdas que non se ubica na corrente oficial de matriz socialdemócrata.Estamos, pois, ante unha situación nova que abre notábeis incertidumes sobre as dinámicas futuras no proceso de construción dun espazo unitario europeo e que representa, ademais, unha esperanza estimulante para millóns de persoas que padecen o empobrecemento derivado da grave crise económica existente.

No Estado español, as baterías mediáticas comezaron o seu traballo dende a propia convocatoria electoral no País heleno.Diversos creadores de opinión avisaron das supostas consecuencias apocalípticas que provocaría un eventual trunfo da forza dirixida por Alexis Tsipras.Agora, consumado o resultado que temían, continúa a ofensiva coa vista posta nos efectos inducidos que puideran aparecer no escenario da política española.

Constitúe un insulto á intelixencia comprobar que os mesmos que acusan a Tsipras de encabezar unha oferta programática de imposíbel cumprimento non foron quen de reparar que Mariano Rajoy –nos comicios xerais de 2011- prometeu certas medidas económicas que non podería aplicar.E se , despois, apoiaron o argumento exculpatorio da herdanza recibida dos gobernos de Zapatero, qué deberían recoñecer agora sobre o tráxico balance dos mandatos de Samarás e Papandreu?. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xesús Veiga Buxán | Comentarios desactivados en A nova andaina grega- Xesús Veiga

Os erros históricos do PSOE- Xoan Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE

Pablo Iglesias fundou o PSOE no 1879. E axiña foi construíndo unha mesta organización político-sindical á que converteu nunha potente forza de masas entre 1910 e 1918. Mais logo comezarían os erros históricos desta organización. En  1923 Primo de Rivera implantou unha ditadura militar á que a maioría socialista (por proposta de Largo Caballero) lexitimou ao aceptar a súa participación no Consello de Estado. O mesmo Largo Caballero refugou, dende a súa saída do goberno-outubro do 1933- a vía institucional e democrática para pular pola vía revolucionaria, chegando  dicir que cumpriría no futuro unha resposta armada e que habería ir cara ela. Nestes anos o PSOE estaba dividido entre o sector revolucionario de Largo Caballero, o centrista de Indalecio Prieto e a dereita dun meu colateral devanceiro, o profesor Julián Besteiro, de orixe galega.

Durante a II República o PSOE, fídel á súa alma xacobina, fixo o posíbel  por atrancar a aprobación do Estatuto de Galicia. No 1939, Besteiro adheriu á capitulación incondicional do coronel Casado confiando en Franco como mal menor: “de certo que nos vai deixar manter viva unha UGT ao xeito das Trade Unions”. Acertou de cheo. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en Os erros históricos do PSOE- Xoan Antón Pérez-Lema

Año Nuevo chino – José María Barja Pérez

491c7-josc3a9mc2aabarjaAño Nuevo chino  

Un hecho local, el inicio de año en un calendario específico, se ha convertido en una noticia global. No sólo porque afecta al país más poblado del mundo, sino porque se trata del país referente de los mercados emergentes, los BRICS. Y si el 31/enero/2014 ya hablamos del comienzo de año en China, este 19/febrero/2015 vuelve a suceder tal hecho. Acostumbrados a un calendario de 365 días, que sólo cada cuatro años tiene un día más, nos sorprende la diferente duración de cada uno de los años de ese calendario (el anterior duró 384 días, éste durará 354, hasta el 8/febrero/2016). Esa es una característica de los calendarios lunisolares de 12 o 13 meses lunares, que comienzan en la luna nueva, ajustando a la vez ambos ciclos el solar y el lunar. Pero a diferencia del calendario judío que emplea reglas aritméticas, el chino aproxima los valores astronómicos reales.

Además, en vez de un número para denominarlo, el nombre de un año chino son un par de caracteres que proporcionan un ciclo de 60 años y otro más, nombre de un animal de un conjunto de 12. Esto proporciona una delicada forma de averiguar la edad de una persona, pues el animal que corresponde a su fecha de nacimiento (este año la oveja, o la cabra como algunos prefieren traducirlo) proporciona una aproximación de 12 años a su edad. La costumbre china consi­dera la edad de una persona como el número de años en los que ha vivido. Es uno inmediatamente después del nacimiento y un año más en el siguiente Año Nuevo Chino; así, un niño nacido anteayer ¡¡tendrá dos años mañana mismo!! Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, José María Barja Pérez | Comentarios desactivados en Año Nuevo chino – José María Barja Pérez

Porque lo llaman austeridad cuando quieren decir sádica mortificación- Isidoro Gracia

ISIDORO  GRACIAPorque lo llaman austeridad cuando quieren decir sádica mortificación
Se ha instalado en la sociedad europea, y muy en especialmente en la española, lo de llamar a procesos y hechos de forma diferente a las que las definiciones del diccionario establecen.
Y no es ni casual, ni ingenuo, que sean los portavoces de gobiernos y de las fuerzas políticas y económicas quienes hagan uso repetido, más bien abuso continuado, de una práctica que se define por aquel aserto de de un dirigente de infausta memoria: “Una mentira repetida mil veces se convierte en verdad”.
Cierto es que el diccionario no valora en sus definiciones la bondad o maldad de los términos que define, por lo que hay buscar en otras fuentes aquello  a que me estoy refiriendo. Aristóteles es una fuente fidedigna y aceptada como referente en toda Europa, y en su Gran Ética lo dejó claro hace ya 2400 años: Gastar donde es conveniente y solo en la cantidad conveniente es virtuoso, pero así como el bien tiene una sola forma, el mal toma varias,  la avaricia, la tacañería, la sordidez, la avidez o la voracidad, son la enfermedad multiforme de la ilíberalidad. (Lo contrario a la virtuosa liberalidad generosa).
Para ver si esto es aplicable a la Europa y España actuales bastará analizar la situación basándonos en los objetivos declarados por sus dirigentes y sus documentos básicos.
El Consejo Europeo adoptó en 2010 la autodenominada Estrategia Europa 2020. Para ese año, según el documento « debería haber 20 millones de personas menos en riesgo de pobreza o exclusión social«. Sin llegar  a lo de la Constitución Española de 1812, de conseguir la felicidad, la actual recoge que una función principal de la Nación es “…promover el bien de cuantos la integran…”
La Comisión, en el documento de balance de Europa 2020 del pasado año, reconoce que en lugar de progresar hacia el objetivo de reducción de 20 millones, la pobreza y la exclusión social han aumentado hasta a afectar a 1 de cada 4 ciudadanos en la UE: 124,2 millones (2012), aumentando a razón de unos 7 millones de nuevos pobres por año. También recoge que el objetivo de empleo, 75% de la población activa empleada, en lugar de progresar  también se ha visto reducido ininterrumpidamente, de 68.9% en 2009 a 68.4% en 2012, con un incremento del desempleo de 7.1% en 2008 a 10.9% en 2013. Pero sobre todo, siendo este dato el más preocupante, que el empleo ya no garantiza la salida de la pobreza,

Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Isidoro Gracia Plaza | Comentarios desactivados en Porque lo llaman austeridad cuando quieren decir sádica mortificación- Isidoro Gracia

Novas canles de participación política- Xoán Antón Pérez-Lema

2681b-xoc3a1nantc3b3npc3a9rez-lemaCADERNOS DA VIAXE

Os partidos políticos son instrumentos fundamentais para a participación cidadá na política. Mais non son os únicos. A tradición das iniciativas cívicas ven de lonxe no noso país, Galicia. Velaí as Irmandades da Fala (1916), que nunca se constituiu específicamente en partido ou o movemento agrario dirixido por Antón Alonso Ríos, nos últimos anos ben próximo ao Partido Galeguista, mais nunca confundido con él. A primeiros deste século Nunca Maís, dende unha iniciativa cidadá fondamente política, mais apartidista, supuxo un antes e un despois para a conciencia política da miña xeración.

Noutros países, esta caste de movementos políticos cidadáns acadou grande suceso na Chequia que se liberou da ditadura soviética ou coa plataforma Yes Scotland, que fixo chegar entre 2012 e 2014 a mensaxe soberanista escocesa moito máis aló dos marcos nacionalistas. Tamén coa Asamblea Nacionalista de Catalunya, iniciativa cidadá na que partillan afiliados de varios partidos e independentes e que lle marca a axenda política a Convèrgencia e a ERC.

Velaí que non sexa acaído considerar  Sómos Nós como un instrumento para a unificación das diversas ponlas do galeguismo nin como outra opción partidaria. O sentido desta iniciativa cívica non pode ser o de substituir o que xa está, senón fornecer á sociedade galega dun espazo plural e transversal que constrúa novas ferramentas de análise e acción atendendo substancialmente aos intereses de Galicia como suxeito político. Uns intereses sistemáticamente esquecidos no esquema político actual por mór de representarmos só un 5% do PIB e un 6% da poboación e depender en grande medida duns alicerces económicos que non son os que definen a economía do Estado español. Ferramentas para afondar nunha visión do mundo dende Galicia, como clave parta afondarmos no autogoberno e xerarmos benestar para a cidadanía. Seguir leyendo

Publicado en AUTORES, Xoan Antón Pérez-Lema | Comentarios desactivados en Novas canles de participación política- Xoán Antón Pérez-Lema