Contraposición. República de las Ideas

SEMELLANZAS  E  DIFERENZAS

Xesús Veiga

Como é sabido, dende as primeiras eleccións ao Parlamento galego, celebradas no remate do ano 1981, só houbo dous gobernos non conformados polo PP (ou polo seu precedente AP):o chamado tripartito (PSdG, CG, PNG) entre 1987 e 1989 e o integrado polo Partido Socialista e o BNG dende 2005 ao 2009.A efectos de calquera comparanza coa situación que podemos vivir a partir do vindeiro día 25, só ten sentido  mirar para o sucedido hai 11 anos porque a experiencia gobernamental dos anos oitenta foi derivada dunha moción de censura e non dos resultados dunha convocatoria electoral específica.

Hai, obviamente, semellanzas e diferenzas entre aquelas semanas previas á cita de xuño do 2005 e o que está a suceder neste momento.Nun caso, o desgaste do PP, que formaba parte indiscutíbel da paisaxe política, tiña dúas explicacións básicas:os comportamentos rexistrados no desastre do Prestige e na intervención no Irak, e o afán desmedido de Fraga por seguir encabezando persoalmente a maioría absoluta que xa duraba 16 anos.Agora, o deterioro deste partido presenta algúns matices singulares:o custe pola aplicación de fortes restricións nos servizos públicos de benestar e pola frecuencia dos casos de corrupción semellan afectar mais á propia marca e ao seu líder estatal –Mariano Rajoy- que ao propio presidente da Xunta.Estamos ante as consecuencias dunha espectacular cerimonia de persuasión colectiva:aínda que as estatísticas non o demostren, hai un amplo estado de opinión que salvagarda a reputación política de Feijoo, asumindo como propio o mito de bo xestor criado nos laboratorios de agitprop dependentes de Montepío. Seguir leyendo →

A  RESACA  DO  “AFFAIRE”  SORIA

Xesús Veiga

Aos que pensabamos que a política realmente existente xa non era quen de proporcionar sorpresas relevantes, o “affaire” Soria demostrou que aínda é posíbel vivir novidades chamativas.Certamente, non me atopaba entre os que acreditan nunha súpeta conversión “paulina “ de Rajoy por mor do seu recente acordo con Albert Rivera.Xa sabía que para o presidente en funcións a loita contra a corrupción e pola rexeneración do sistema democrático só constitúe unha apelación retórica que debe figurar, obrigatoriamente, no discurso politicamente correcto dos tempos actuais.Pero ante o sucedido nestes días, caben dúas hipóteses explicativas:ou Rajoy e os seus asesores habitan nunha burbulla que os desconecta dos estados de opinión existentes en amplos sectores do corpo social a respecto do comportamento maioritario da elite política ou estamos en presenza dunha provocación deliberada para destruír as poucas pontes que poden posibilitar un acordo do PP con aqueles partidos (C’s, PSOE,CC,PNV) que poden facer viábel a investidura do actual presidente en funcións e, xa que logo, abrir ás portas a unhas novas eleccións en Decembro que reforcen a posición parlamentaria do partido de Rajoy.

Na Moncloa pensaron que a proposta de Soria –feita con premeditación e nocturnidade- non ía supor un custe electoral relevante nos comicios galegos.Pola reacción de Feijoo –morna, a pesar de todo- non semella que houbera sintonía completa entre o “staff” de Mariano e o de Montepío.A decisión revela, en calquera caso, a sensación de impunidade que segue instalada no núcleo duro dos dirixentes estatais do PP.Calculan que a corrupción xa lles pasou a meirande parte da potencial factura electoral e que só teñen problemas de axustes de contas entre os distintos clanes que habitan nas estancias do poder. Seguir leyendo →

A  ESCOLLA  DO  25  DE  SETEMBRO

Xesús Veiga

A pesar dos prazos legais vixentes, a campaña electoral, de facto, xa ten acadado unha notábel velocidade.E a liña argumental prioritaria de Núñez Feijoo está resultando ben visíbel:atacar as eivas que presentan as forzas da oposición e ofrecer un rutineiro continuísmo gobernamental para os vindeiros anos.

O actual presidente da Xunta insiste, habitualmente, na idea de que o seu partido é o principal garante da unidade de Galiza (entre outras cousas porque, segundo asegura, a propia organización é un exemplo paradigmático dese clima de consenso).As dúas afirmacións non se corresponden exactamente coa realidade.Nas elección ao Parlamento do Hórreo acontecidas na última década hai unha grande igualdade no volume de votos acadados polo PP e polo conglomerado de grupos alternativos (PSdG,BNG,AGE…).E para relativizar a unidade do PPdG só abonda con citar a “ourensanía” que pregoa Baltar para lexitimar o seu estrito dominio clientelar ou lembrar -hemerotecas mediante- aquel esperpéntico peche de varios deputados baltaristas nun piso compostelán para presionar ao mesmísimo Fraga Iribarne.

Feijoo dispón dunha vantaxe considerábel:a “bula” mediática que lle permite vender as súas mercadorías políticas sen pagar a peaxe que os seus adversarios abonan case todos os días.Por exemplo:os comentaristas de quenda expresaron un clamoroso silencio cando o PPdG presentou unhas listas nas que se busca acubillo a persoas que ocupan cargos executivos na Xunta –para agradecer os servizos prestados e de paso evitar que un eventual fracaso nas urnas os coloque no desemprego político- ou nas que se intercambian posicións entre o Senado e o Hórreo como xeito de resolver distintos problemas partidarios. Seguir leyendo →